1 maart 2021

Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig?

Duurzame landbouw, autonoom rijden, bodemverdichting, waterstof, GPS, elektrische aandrijving, E-robotiller…Waarom wordt er een out of the box-landbouwmachine ontwikkeld? We leggen het je graag uit in dit artikel.

  • Achtergrond

Waarom wordt er een out of the box-landbouwmachine ontwikkeld? Een dergelijke vraag kregen we van een lezer van onze berichten over de E-robotiller. We leggen het je graag uit. Het begon met een jongensdroom, of beter: twee jongensdromen.

De eerste droom

Een groep innovatieve akkerbouwers uit de Hoeksche Waard, samen stichting H-Wodka, werken al jaren continu aan het verbeteren van hun bedrijfsvoering. Enerzijds omdat ze graag hun kennis en ervaring willen delen. Ze willen die gebruiken om samen een steentje bij te dragen aan een toekomstbestendige landbouw voor de volgende generatie. Anderzijds omdat vernieuwing in de bedrijfsvoering zorgt voor continuïteit, en daarom belangrijk is om een boerenbedrijf financieel gezond te houden. De Nederlandse landbouw wordt al jaren wereldwijd gezien als vooruitstrevend en vernieuwend en inspireert boeren uit alle windstreken. Hoe mooi is het als je daaraan kan bijdragen?

Een van de belangrijkste zaken voor een boer is vruchtbare grond. Er zijn veel dingen die ervoor zorgen dat grond vruchtbaar is. Natuurlijk de samenstelling van de bodem en de voedingsstoffen daarin. Maar ook de structuur, de lucht en het vocht in de grond, het bodemleven, de waterhuishouding en nog veel meer.

 

Afbeelding van grond

 

De boeren zijn daarom zuinig op hun waardevolle grond en zorgen daar goed voor. Aan de andere kant moeten ze, om voldoende goed en betaalbaar voedsel te kunnen telen, machines inzetten die met steeds minder mensen steeds meer in een kortere tijd moeten doen. De machines worden daardoor groter en zwaarder. Die zware machines werken als een soort wals die de grond verdicht waardoor de gewassen slechter groeien en vatbaarder zijn voor ziekten.

Om dit te doorbreken dromen deze Hoeksche Waardse akkerbouwers van een lichte, zelfrijdende machine die onvermoeibaar de grond bewerkt. Zonder schade aan de bodem toe te brengen. En dan het liefst duurzaam met zo min mogelijk, of nog beter, zonder uitstoot. Bijvoorbeeld elektrisch of op waterstof, of allebei. Bestuurd door een systeem wat met GPS en een soort tomtom-routekaart het hele perceel nauwkeurig bewerkt zonder dat er iemand op de machine zit.

 

Ontwerp E-robotiller

 

Het plan en de zoektocht

Met elkaar bedachten ze een plan hoe die machine moest gaan werken. Ze vroegen hulp aan de provincie voor een stuk financiering van het prototype, en gingen op zoek naar bedrijven die de machine konden maken. Een mooie kans voor een Europese fabrikant om voorop te lopen.

Vol energie spraken ze af met verschillende trekker fabrikanten in Europa om hun plan voor te stellen. Maar die zagen niets een lichte zelfrijdende grondbewerkingsmachine. Het is iets heel anders dan ze gewend zijn. En dat gaat ten koste van de productie van hun grote sterke trekkers waar de fabriek voor ingericht is. Ze kregen geen voet aan de grond, en werden elke keer met hun plan vriendelijk, maar resoluut naar de deur gewezen.

Maar een boer geeft de moed zomaar niet op. Dus gingen ze enthousiast op bezoek bij diverse fabrikanten van grondbewerkingsmachines. Die vonden het een heel mooi idee. Een vernieuwend plan om een stap vooruit te zetten in de landbouwtechniek. Maar helaas, ook zij zagen er geen brood in. Hun grondbewerkingsmachines hangen achter sterke trekkers die de kracht leveren om de werktuigen aan te drijven en te besturen. Van aandrijving en besturing hadden ze geen kaas gegeten en daar begonnen ze dus niet aan.

Enigszins teleurgesteld bedachten de boeren hoe ze dan hun droom kunnen verwezenlijken. Een paar avonden verder kwamen ze met een nieuwe oplossing: als één machinefabrikant het niet alleen kan, dan zoeken we toch een aantal verschillende bedrijven die samen de kennis en kunde hebben? Zetten we een samenwerking tussen hen op!. Zo gezegd zo gedaan. Al snel vonden ze een bedrijf wat de besturing aan kan en een bedrijf voor het ontwerp. Daarna vonden ze een derde bedrijf dat de constructie maakt, een vierde bedrijf dat voor de aandrijving zorgt en als laatste een partij die de onderdelen samenvoegt tot een werkende machine. Dit ging lukken. Iedereen zag zijn deel helemaal zitten.

 

Ontwerp E-robotiller

 

Alleen de verantwoording nemen voor het eindresultaat, dat wilde niemand. Want als één van de andere bedrijven zijn werk niet goed doet, dan doet de hele machine het niet. Dat betekende wederom een patstelling. En weer geen zicht op een oplossing. De grond zakte onder hun klompen weg, zo’n mooi plan en niemand die het uit wil voeren. Het voorjaar komt eraan en er moet in het land gewerkt worden, dus voorlopig geen tijd meer voor een zoektocht. Wat nu ?

Benieuwd hoe dit verhaal zich verder ontwikkelt en wat de andere droom is?  Binnenkort lees je het vervolg.


  • Op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.